Jacqueline's

Wens niet dat wat gebeurt, gebeurt zoals jij het wilt,
maar wens dat het gebeurt zoals het moet gebeuren.
En je zult gelukkig zijn.

Epiktetos

De allerbeste wensen voor 2010!

In de maand oktober zijn we op vakantie geweest naar Argentinie en Chili. Tijdens onze vakantie hebben we deze drie boeken gelezen. We lezen in de vakantie altijd literaire thrillers omdat we dit genre beiden leuk vinden. Dat scheelt dan weer in de hoeveelheid boeken die we meenemen. Van Camilla Lackberg en Nicci French hebben we al vaker boeken gelezen. Mark Billingham was nieuw voor ons. Tijdens onze vakantie hebben we geweldig genoten. Niet alleen van alle prachtige dingen die we gezien en beleefd hebben, maar ook van het lezen van de boeken.

Oorlogskind van Camilla Läckberg. Oorlogskind is het vijfde boek over politieagent Patrik Hedström en Erica Falck. Dit keer draait het verhaal om Erica’s moeder: waarom heeft zij al die jaren een oude nazi-medaille bewaard? Met die vraag blijft Erica worstelen. Uiteindelijk besluit ze de gepensioneerde geschiedenisleraar Erik Frankel te bezoeken, een expert op het gebied van onderscheidingen. Maar Frankel gedraagt zich vreemd en geeft ontwijkende antwoorden. Twee maanden later is hij dood, vermoord. Erica is geschokt. Dan leest Erica de dagboeken van haar moeder en wordt onthuld waarom haar moeder nooit een band met haar dochters kon opbouwen en waarom ze veranderde van een lieve, zachtaardige vrouw in de kille, afstandelijke moeder die ze was. Oorlogskind is geschreven vanuit verschillende perspectieven en Läckbergs schrijverschap klinkt door in de vaardigheid waarmee zij de afzonderlijke invalshoeken hanteert en nuances in het verhaal aanbrengt. Hoofdstukken die zich in de Tweede Wereldoorlog afspelen worden afgewisseld met passages in het heden en op overtuigende en meeslepende wijze laat de schrijfster zien hoe het verleden het heden inhaalt.

‘Wat te doen als iemand sterft’ van Nicci French. Wat is het je waard om de waarheid te kennen? Ellies leven neemt een dramatische wending als haar grote liefde Greg omkomt bij een auto-ongeluk. Een vrouw die bij hem in de auto zat, heeft het ongeluk evenmin overleefd. Zij wordt geïdentificeerd als Milena Livingstone, maar voor Ellie en haar omgeving is zij een onbekende. Alles wijst er echter op dat Greg en Milena een verhouding hadden. Hoe moet je verder als je erachter komt dat je de liefde van je leven niet echt blijkt te kennen? Als zelfs je intuïtie niet klopt – Ellie wil de waarheid weten – wie was Milena en wat is er op die noodlottige dag precies gebeurd? Haar zoektocht wordt een obsessie en hoe dichter Ellie bij de schokkende feiten komt, hoe minder mensen haar geloven, en hoe dringender de vraag wordt wat het waard is de waarheid te kennen. Wat te doen als iemand sterft gaat over loyaliteit, vriendschap en vertrouwen, over moed en over de noodzaak van het achterhalen van de waarheid – hoe pijnlijk die ook is – om te kunnen loslaten. Achter de naam Nicci French gaat het Britse schrijversechtpaar Nicci Gerrard en Sean French schuil.

 ‘In het duister’ van Mark Billingham. Een regenachtige avond in een achterbuurt in Zuid-Londen. Vijf tieners wachten in een auto op hun prooi. De eerste de beste passerende automobilist zal het slachtoffer worden van een dodelijke initiatierite.
Het is het begin van een bloedstollend verhaal waarin niets is wat het lijkt. In het duister volgt drie mensen die op de een of andere manier bij de schietpartij zijn betrokken: de jongen die de trekker overhaalde, een oudere gangster die op wraak zint en de hoogzwangere vrouw die op zoek is naar de waarheid.

Voor onze belevenissen verwijs ik jullie naar ons reizenblog.

Het was afgelopen zomer even spannend of ik dit najaar aan het 3e jaar van de cursus Tekenen en Schilderen zou beginnen. Ik stond namelijk op de wachtlijst, maar 2 weken voordat de cursus zou beginnen werd ik toch gebeld. “Of ik al iets anders ging doen? was de vraag” Nee, dus! In de eerste moesten we kolen natekenen. Je kon kiezen uit verschillende kolen: bloemkool, rode kool, spitskool enz. Ik koos voor een chinese kool heb dit met pastelkrijt getekend. Het resultaat zie je hieronder. Helaas is het meer op een witlof gaan lijken. Of is dit nu juist creatief?

Het hart dat lief heeft, is altijd jong.

Van 30 april t/m 14 mei waren we in Andalusië (Spanje) op vakantie. Na die tijd is het hier wel heel erg stil geweest. Nu de foto’s zijn uitgezocht, werd het tijd een klein blogberichtje te plaatsen over de vakantie. We hebben in Andalusie een geweldig mooie rondreis gemaakt met o.a. een bezoek aan de Alhambra en Gibraltar. Tijdens deze rondreis zijn we in de volgende steden geweest, Malaga, Granada, Jean, Sevilla, Cordoba , Barbate en Mijas. Ook veel geleefd. Zo sprongen op Gibraltar de apen op het dak van onze huurauto waardoor er een enorme deuk in het dak ontstond en zijn we een paar keer verdwaald. Maar de Alhambra  en de Mesquita vond ik het mooiste en bijzonderste van de reis. Voor meer informatie verwijs ik jullie naar ons reizenblog.

Ontslag

Ik neem ontslag als volwassene en ga weer leven als een achtjarige.
Ik wil naar McDonald’s gaan en denken dat het een viersterrenrestaurant is.
Ik wil takjes over modderplassen laten varen en paadjes aanleggen met steentjes
Ik wil geloven dat M&M’s beter zijn dan geld omdat je ze op kunt eten
Ik wil onder een grote eikenboom liggen.
Ik wil terug naar de tijd dat het leven nog eenvoudig was en ik niets wist van de dingen waar
mensen zich druk over maken.
De tijd dat ik nog geloofde dat het in de wereld eerlijk toeging en dat iedereen oprecht en goed was.
De tijd dat ik nog geloofde dat alles kon.
Ik wil weer blij zijn met kleine dingen.
Ik wil leven zonder geldzorgen en bergen papierwerk, zonder nieuws waar ik depressief van word, zonder koersdalingen op effectenbeurs of computercrashes.
Ik wil leven in een wereld waar mensen tegen elkaar glimlachen en elkaar omhelzen, waar waarheid, rechtvaardigheid en vrede heersen, waar je kunt dromen en fantaseren, waar de seizoenen wisselen en je engelen kunt maken in de sneeuw.
Ik lever dus nu mijn chequeboek, mijn autosleutels, mijn creditkaart, mijn rekening en mijn pensioenaanspraken in.
Ik lever mijn volwassenheid in.
En als je het hier met me over wilt hebben, zie dan eerst maar dat je me pakken kan,
want…..

’Tik!! Jij bent ‘em.’